Odosobnienie w buddyzmie Diamentowej Drogi

Każdy, kto pragnie nieustannie przynosić pożytek czującym istotom powinien rozwinąć dojrzałą osobowość. W niezależnych i postępowych krajach Zachodu pożądany stan umysłu osiągamy w oparciu o nauki Buddy udzielone na poziomie Diamentowej Drogi. Aktywność i medytacja pozostają tu w ścisłym związku. Od prawie trzydziestu lat krótkie fazy stapiania się z Lamami i Buddami, oraz praca z mantrami służą niezliczonym przyjaciołom jako skuteczne metody do osiągania celu. Sposoby te mają pozytywny wpływ zarówno na obecne, jak i na następne żywoty. Kiedy widzimy, że ludzie chcą włożyć więcej wysiłku w swój rozwój, proponujemy korzystanie z istniejących na całym świecie ośrodków odosobnieniowych.

Aby wykorzystać nasz cenny czas w możliwie najlepszy sposób, spędzenie paru dni lub tygodni w miejscu w którym już istnieje oświecone pole mocy, może przynieść wiele pożytku. Pomimo iż prawdziwa natura umysłu jest wszędzie taka sama, pełne radości pole mocy jest szczególnie wzmocnione w miejscu, w którym celowo zostały zasiane odpowiednie nasiona. Pozwala to rozwinąć wewnętrzny nadmiar wraz z wszelkimi związanymi z nim właściwościami, a dokładne zbadanie i oczyszczenie głębokich pokładów naszej świadomości będzie w takich miejscach skuteczniejsze.

Już samo otoczenie ma pozytywny wpływ, dzięki czemu praktykujący jest mniej rozpraszany przez swoje codzienne zajęcia. Jeśli zaś mieszkańcy ośrodka odosobnieniowego są miłymi ludźmi i zdolnymi nauczycielami, okaże się, że zeszły się najlepsze możliwe warunki dla rozwoju ciała, mowy i umysłu.

Milarepa powiedział kiedyś: „Opuszczenie własnego domu jest częścią praktyki”. Cóż, dla nas taki krok wcale nie musi być bolesny! Niektórzy z naszych przyjaciół mieszkają w ośrodkach odosobnieniowych od naprawdę długiego czasu. Wiedzą oni, że stworzenie odpowiedniego otoczenia do praktyki jest ważne, dlatego zbierają bogatą kolekcję związanych z dharmą kaset wideo, książek i nagrań wykładów.

Różnice między odosobnieniem a codzienną medytacją

Buddyjska medytacja ukazuje praktykującemu umysł. Zmniejsza wpływ nawyków, zewnętrznych oczekiwań jak również wewnętrznych, sztywnych wzorców. Polerując „klejnot” – czyli umysł – praktykujący staje się bardziej użyteczny dla innych.

Trwające kilka dni lub tygodni odosobnienie niezwykle wzmacnia takie rezultaty, stwarzając więcej dystansu do codziennego życia. Brak rozproszeń związanych z codziennymi obowiązkami prowadzi do głębszego i płynniejszego doświadczenia uspokojenia umysłu oraz umożliwia osiągnięcie wglądu.

Dzięki poglądowi utrzymywanemu w Diamentowej Drodze krótsze odosobnienia i codzienne życie świetnie łączą się ze sobą i wzajemnie pozytywnie na siebie wpływają. Podczas odosobnienia na które udajemy się wraz z partnerem, zarówno dzień jak i noc wypełnione są radością, a my zyskujemy dodatkową siłę w życiu.

Różne rodzaje odosobnień

Każdy praktykujący sam decyduje o długości odosobnienia i o tym jakiej praktyce będzie ono poświęcone.

Początkującym zaleca się wariant otwarty z czterema sesjami medytacji dziennie: jedna krótka sesja przed śniadaniem, dwie dłuższe przed i po południu i jeszcze jedna krótka sesja wieczorem, jeśli to możliwe, razem z osobami mieszkającymi w ośrodku. Oczywiście można ograniczyć ilość sesji, ale zaleca się ułożenie dziennego planu i trzymanie się go. Pozostały czas poświęcamy na pomoc w ośrodku i na kontakt z ludźmi, którzy tam mieszkają. Odosobnienie tego rodzaju może być odbywane w jakimkolwiek ośrodku i jest odpowiednie dla par.
Na zamkniętych odosobnieniach praktykujący nie rozmawia z nikim albo kontaktuje się tylko z osobami udzielającymi mu wskazówek, wybranymi przed rozpoczęciem praktyki. Również posiłki spożywa się w samotności. Ten typ odosobnienia polecany jest osobom nawykłym już do medytacji i mającym kilkuletnie doświadczenie z praktyką Diamentowej Drogi.
Medytowanie w samotności lub w szczególnych przypadkach razem z bliskimi osobami stwarza przestrzeń potrzebną do usunięcia przeszkadzających wrażeń z głębokich pokładów naszej świadomości. Ponieważ medytując w pojedynkę nie musimy się przejmować innymi, wszelkie wrażenia mogą swobodnie pojawiać się i przekształcać w mądrość. Cel odosobnienia powinien być rozsądnie ustalony – zbyt wysoko ustawiona poprzeczka może popsuć całą zabawę.

Niektóre ośrodki oferują odosobnienia grupowe. W takich przypadkach pewne medytacje wykonywane są razem, w całej grupie a inne pojedynczo. Często też, co jest niezwykle pożyteczne, przewidziane są wykłady miejscowych nauczycieli wraz z czasem na pytania i odpowiedzi.
Medytowanie razem z grupą i pojawiające się wtedy u poszczególnych osób wglądy tworzą silne związki pomiędzy praktykującymi a powstała w ten sposób przyjaźń umożliwia przynoszenie pożytku innym w sposób, który najpełniej wykorzystuje nasz potencjał.